Aleksander Jagiellończyk

Ur. 1461, zm. 1506, wielki książę litewski od 1492, król Polski od 1501, z dynastii Jagiellonów, syn Kazimierza IV Jagiellończyka i Elżbiety Rakuszanki. Na Litwę wyjechał w 1491. Gdy A.J. został wielkim księciem litewskim, nastąpiło zerwanie unii personalnej z Koroną, bowiem w Polsce panował jego starszy brat Jan I Olbracht. Jednak braterski stosunki i ścisła współpraca między obu władcami umożliwiły utrzymanie przymierza między Polską i Litwą; w 1499 zawarto unię wileńska. Najważniejszą sprawą dla A.J było ułożenie stosunków z Moskwą, która w walkach z Litwa w 1492-94 zdobyła Wiaźmę i cześć grodów nad Oką. Mimo zawartego małżeństwa z córka księcia moskiewskiego Iwana III starego, Heleną, i jej osobistych starań o ułożenie pokojowych stosunków doszło do ponownej wojny w 1500-03. Po śmierci Jana Olbrachta kandydatami do tronu pol., oprócz A.J., byli dwaj bracia: Władysław król Czech i Zygmunt książę głogowski (Zygmunt I Stary).